Konstantyn Wielki
Wspomnienie: May 21
Cesarz rzymski, który legalizował chrześcijaństwo i zwoływał Sobór Nicejski.
Patronat
Cesarze, władcy, konwertytach, osobach szukających wiary
Cnoty i cechy
Życiorys
Konstantyn Wielki (272-337) był cesarzem Cesarstwa Rzymskiego i jedną z najważniejszych postaci w historii chrześcijaństwa. Urodził się w Naissus (dzisiejsza Serbia) jako syn cesarza Konstancjusza Chlorusa. Po zwycięstwie w bitwie nad Mostem Mulwijskim w 312 roku przypisywał swoją wygraną interwencji Boga. W 313 roku wydał Edykt Mediolański, który legalizował chrześcijaństwo w Cesarstwie Rzymskim, kończąc prześladowania chrześcijan. Choć sam przyjął chrzest dopiero na łożu śmierci, Konstantyn aktywnie wspierał Kościół. W 325 roku zwołał Sobór Nicejski, który ustalił ortodoksyjną doktrynę wiary. Przeniósł stolicę cesarstwa do Konstantynopola (dzisiejszy Stambuł), miasta nazwanego jego imieniem. Jego panowanie trwało 31 lat i fundamentalnie zmieniło pozycję chrześcijaństwa w świecie.